Neurochirurgie

Tijdens de operatie vlakbij bijvoorbeeld het ruggenmerg worden soms kleine bloedvaten beschadigd, waar soms veel bloed uitvloeit dat snel het operatieveld zal bedekken en de weefselstructuren onzichtbaar maken, als het bloed daarbij niet zou kunnen worden weggezogen. Dit afzuigen gebeurt in de neurochirurgie met een fijn afstelbaar afzuigsysteem met kleine zuigbuisjes(tips) dat ook nog met een zekere omzichtigheid moet worden gehanteerd, omdat anders met het bloed ook het uiterst weke zenuwweefsel zou worden weggezogen.

Een andere eigenschap van het zenuwweefsel is zijn zwellingsneiging bij de geringste beschadiging. Deze hersen- ruggenmergzwelling staat bekend als hersen- of ruggenmergoedeem. Omdat de hersenen en ruggenmerg zo week en kwetsbaar zijn heeft de natuur ze ter bescherming opgeborgen in de schedel en de wervels, een harde onuitzetbare benige omhulsel die niet gemakkelijk toegeeft aan mechanisch geweld. Hersenen en ruggenmerg die door beschadiging sterk gaan zwellen dreigen derhalve niet meer in de schedel en/of wervels te passen, en het gevolg is dan dat zenuwbanen ernstig bekneld kunnen raken. Onder zulke omstandigheden kan deze zogenaamde inklemming de doodsoorzaak zijn van uw dier. Dit betekent voor de chirurg dat hij/zij uiterst voorzichtig met het weefsel moet omgaan.  De chirurg mag de weefsels niet onnodig kwetsen of zelfs aanraken, omdat anders hersen- en/of ruggenmergzwelling kan optreden. Ter voorkoming van verergering van het hersen- en/of ruggenmergoedeem worden de patiënten voorbehandeld met bepaalde medicijnen (corticosteroïden).

Dan is er de belangrijke eigenschap van het zenuwweefsel dat het een slecht vermogen tot herstel heeft. Dit in tegenstelling tot bot of spieren, die na een breuk of verscheuring weer vast kunnen groeien. Het bekendste en meest ernstige voorbeeld hiervan is de totale dwarslaesie van het ruggenmerg die altijd permanent is. Deze onherstelbaarheid van het weefsel moet de neurochirurg zich altijd voor ogen houden, wat betekent dat de chirurg bij de ingrepen uiterst zuinig met het weefsel moet omgaan. Hij/zij kan het zich bijvoorbeeld niet veroorloven om zich ter wille van een goed overzicht op het operatieveld een brede toegangsweg door het weefsel te banen. Soms moet de chirurg met behulp van het operatieloupe een toegangsweg kiezen langs de natuurlijke weefselspleten waardoor het tussenliggende weefsel zomin mogelijk wordt beschadigd.

Om de genoemde redenen neemt de neurochirurgie als specialisme een bijzondere plaats in de chirurgie en de chirurg moet ervaren zijn, rustig en precies zijn en veel geduld hebben om in de buurt van het zenuwstelsel te kunnen werken.